Puppie

En toen kwam Puppie

Zoals gezegd was onze Jerry meer dan welkom maar het gemis van Tarzan was groot. Wat voelde ik mij schuldig dat, door mijn liefde voor oude asielhondjes, wij veel te vroeg afscheid moesten nemen van Tarzan. Tja toevallig kreeg ik op het werk van een collega te horen dat er een oude maltezer in de krant stond die weg moest. Puppie zoals de al bejaarde heer heette was ook van een oude vrouw geweest die naar het verzorgingstehuis ging. Puppie woonde nu bij haar kleindochter die al twee hondjes had. Puppie wilde ze totaal niet hebben. Zoals ze zei had ze te weinig plaats. Ze woonde in een mooi rijtjeshuis met een behoorlijke tuin maar ondanks dat geen plaats voor puppie. Telefonisch een afspraak gemaakt en alleen naar drente vertrokken. Natuurlijk niet verteld waarvoor omdat ik jan wilde verrassen. Ik wist dat hij ook helemaal gek was van onze Tarzan en hoopte dat hij hier een nieuwe kameraad aan overhield. Nou wat schrok ik toen ik puppie zag. Ik had nog nooit zo'n dikke onverzorgde hond gezien. Omdat ik zag en voelde dat hij totaal ongewens was heb ik hem meegenomen en ik kon merken dat puppie blij was dat hij weg kon. Keek niet een keer om en liep mee alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Tijdens de terugrit schomelde de hele auto onder zijn gewicht als hij liep. Toen jan van het werk terug kwam hem de ogen laten sluiten en de armen laten strekken. Hier puppie toen ingelegd. Gelukkig stond hij stevig op zijn benen. Ook hij schrok. Meteen maar begonnen aan een knipbeurd. Dat luchte de hond enorm op. Vanaf die tijd week hij niet meer van onze zijde en ook als was hij heel dik toch moest hij achter ons aan rennen als wij met de trekker bezig waren op het land. Zestien jaar is Puppie geworden. Helaas moesten wij hem totaal onverwacht in laten slapen. Op die bewuste dag een afspraak gemaakt om zijn tanden te laten reinigen en wat niet ging eruit te laten halen maar helaas bleek hij hele slechte nieren te hebben. Ze kon zijn leven rekken maar het gaf puppie geen opluchting. Het verlengde alleen maar de tijd bij ons. Omdat wij niet samen bij de dierendokter waren is puppie eerst weer mee naar huis gegaan. Hier na goed overleg besloten om Puppie niet langer te laten lijden. Die dag werd hij ingeslapen.

Bowie het belgische asielzoekertje

Tja zo kwamen en gingen onze oude asielhondjes. Gelukkig allemaal tot het einde bij ons gebleven. De ene zagen wij via internet in het asiel de ander kwam via onze dierendokter bij ons voor zijn oude dag. Zo kwamen Boes en Joris de Teckel via de dierendokter en kwam Tripie via een oproep van een zorgverlener op internet bij ons. De bejaarde man kon helaas de kosten niet meer betalen van de opvang. Zijn broer, waarvan Tripie was, lag in het verpleegtehuis. Hij mocht geen honden in het bejaardenhuis en had voor Tripie opvang geregeld maar helaas liepen de kosten heel hoog op en kwam de vakantie eraan waardoor die kennel de plekken nodig hadden voor de vakantie honden. Trippie heeft hier nog een tijdje genoten van zijn oude dag tot aan zijn dood. Met de oude man hebben wij tot aan zijn overlijden contact gehouden. Ben blij dat hij op deze manier nog zijn Tripie zag hij kon komen wanneer hij wilde. Toby de york en ook Boomer de kruisling kwamen uit het dierenasiel. Toby was een mishandeld hondje geweest en men had zijn kaak gebroken en Boomer hadden ze over het hek van het dierenasiel gegooid.

Ergens tussen deze hondjes was er opeens Bowie. Bowie de minimaltezer die door een belgische dierendokter gefokt was. Hij wilde er een nestje bij. Onbegrijpelijk dat hij met haar fokte gezien zij toch een al ingefokte schoonheidsfout had die je niet wilt doorgeven aan nieuwe pups. Hierna heeft hij haar verkocht waardoor zij in de broodfok belande. Ze kwam in een schuur met meerdere teefjes en moest bij elke loopsheid gedekt worden. Toen ze op haar 11 twee dode pups kreeg was het einde oefening voor haar. Gelukkig was er toen een lieve vrouw, madame Janou, die begon met een asiel en haar als eerste hondje heeft opgenomen. Zij gaf Bowie ook haar naam. Bowie verdiende zijn naam omdat hij net als David Bowie een bruin en blauw oog had.

Ook Bowie vonden wij via asiels.com. Met Janou gebeld en omdat wij toch meerdere honden hadden mochten wij langs komen om haar te bekijken. Ja bekijken maar ik wist dat ze weer met ons mee terug zou gaan. Bowie was door haar leven niet het sociale hondje wat iedereen zich mischien wenst maar toch was ze een schat. Langzamerhand werd ze steeds vertrouwder met mij maar voor Jan bleef ze achterdochtig. Jammer genoeg is die achterdocht haar duur te staan gekomen. Ze was al enkele jaren bij ons toen ze op een dag zonder enig erg erin te hebben uit het hekje liep terwijl Jan net naar binnen wilde. Toen hij haar riep schrok ze heel erg en ging ze er als een speer vandoor. Waarschijnlijk was ze even weer terug in het verleden. Jammer genoeg rende ze die avond de straat op. Normaal gesproken best wel rustig s'avonds maar nu werd ze overreden door de enigste vrachtwagen die er toen langs kwam. Het enigste geluk is dat ze niet geleden heeft. Daarna wel het hek verranderd in een dubbbele hek zodat dat nooit weer gebeurd. Bowie heeft nu een mooi plekje onder onze boom in de tuin waar constant de zon op valt. De zon die zij zoveel jaar niet mocht zien in die nare schuur.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

17.10 | 19:19

Hoi Marjan,

Nog even een berichtje. Nog bedankt voor je reactie. Ik heb inderdaad in den Haag gewoond vroeger. Je hebt dus de goede voor je .

...
17.10 | 19:10

Hoi Maejan, ik denk dat je mijn mailadres niet kon zien? Mijn mailadres is metalichtenberg@live.nl. groetjes Meta

...
16.10 | 22:39

Meta woonde je vroeger in Den Haag?

...
16.10 | 21:23

Hallo Jan,

Wij hebben nog wel een drachtige overloper te koop. CAE en CL vrij

met vriendelijke groet,

Jan

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE